Literatuur
Uitgegeven door op 10 Januari, 2000
Mijn werk valt niet onder de ‘literatuur’ en persoonlijk heb ik daarmee geen problemen. Het is niet mijn ambitie om echte literatuur te schrijven, maar om gewoon iets te schrijven wat lekker wegleest.
Toch is mijn schrijversloopbaan met literatuur begonnen.
Natuurlijk overlaadde ik mijn leerkrachten en moeder al met zelfgemaakte verhalen in de vorm van opstellen, korte verzinsels en ellenlange sinterklaasgedichten, maar echt schrijven… dat was wel iets wat ik wilde maar wat volgens mij alleen was weggelegd voor echte schrijvers; slimme mensen op leeftijd die veel hadden geleerd en iets belangrijks te vertellen hadden. Mensen die goed waren in de Nederlandse Taal. Niet voor iemand als ik, die het vak Nederlands oersaai vond en maar net een voldoende bij elkaar kon schrapen.
Toch wilde ik mijzelf testen en besloot deel te nemen aan de wedstrijd voor de Literatuurprijs van de Stad Weert in 1997.
Ik schreef het verhaal ‘De wandeling’ en verwachte er helemaal niets van. Nee, dat was niet helemaal waar. Ik ging ervan uit dat de heren en dames in de Jury mijn inzending wel grappig zou vinden. Dat ze stiekem moesten lachen dat iemand als ik meedeed aan een wedstrijd van dit kaliber.
Ik won niet. Maar ik werd wel genomineerd en eindigde in de subtop. Mijn verhaal werd gepubliceerd in het boekje Taalproeven. Dat was veel meer dan ik had verwacht en ik was er dan ook trots op. Het was bovendien een goede stimulans om door te gaan met schrijven.
Ondanks het feit dat literatuur naar mijn eigen mening nog steeds ver verwijderd was, besloot ik toch nog een keer het lot te tarten en opnieuw deel te nemen aan een literatuurwedstrijd. Dit keer was het een wedstrijd die georganiseerd werd door de Stichting Literair Café Venray, met de naam Raadselige Roos. Een prijs werd dat jaar niet uitgereikt, maar met mijn verhaal ‘ De Leugen’ kreeg ik een speciale vermelding, samen met twee andere auteurs.
Het verhaal werd gepubliceerd in het boekje ‘Raadselige Roos 2001’.